Hawana, 9 lutego. – Ja, Dalvinder Singh Japal, obywatel Indii, chcę powiedzieć światu, że zostałem uwięziony przez kubańską dyktaturę 17 listopada 2002 r. pod zarzutem wykorzystywania seksualnego nieletnich, bez udowodnienia mi winy, co przysługuje przy wspomnianym przestępstwie.

Telefoniczna relacja więźnia z zakładu karnego Cerámica Roja, Jorge Alberto Liriano Linaresa, spisana przez Magali Norvis Otero Suárez.

Camagüey, 10 lutego. - Ogromna ilość przypadkowo zatrzymanych na ulicy osób zostaje osadzana w areszcie. Większość z nich to osoby poniżej 25 roku życia. Skazani w wyniku przesłuchań, podczas których gwałcone są ich prawa, trafiają do zakładu karnego. Tu padają ofiarami najgorszego i najbardziej przeraźliwego traktowania.

Owoce nieludzkiej polityki

Władze Kuby zaczynają zbierać owoce niszczącej polityki wobec dziewczynki. Doprowadzają do sytuacji, gdzie system nerwowy małej nie wytrzymuje i wybucha. Ciągły niepokój, na który jest narażona Daniela, od kiedy skończyła roczek, dotkliwie zranił jej psychikę. Mała Daniela ma zaburzenia psychiczne, korzysta z opieki psychologów, którzy diagnozują ją jako dziecko ze stopniem rozwoju intelektualnego i moralnego wyższym niż odpowiadający jej wiekowi, znaczy to, że jest on przedwczesny. Zalecają, aby mówić jej dużo o ojcu, znajdować jej zajęcie na możliwie największą ilość czasu i wprowadzać w życie dynamikę rodzinną, co znaczy tyle, że musi mieć więcej kontaktu z tatą.

Daniela śpi na dworcach autobusowych

Samotność, smutek, tęsknota rosną razem z Danielą; radość wyparowuje z jej oblicza, wzrok ginie w nicości. Koszmary są niemalże codziennością, budzi się wystraszona, płacząc, wołając ojca: "Tato, tato, tato!"