Wieloznaczny, kontrowersyjny. Nie ma o nim jednej prawdy. Z tym przypadkiem jest jak z głową(bądź inną częścią ciała)-każdy ma swoją. Proponuję małą „burzę mózgów” na temat człowieka o nazwisku: Ernesto Rafael Guevara de la Serna (da się wypowiedzieć na jednym wydechu).

Kolumbia weszła w dwudziesty pierwszy wiek w stanie wojny domowej.

W 2000 i 2001 roku, podejmowane liczne próby negocjacji to z FARC-ami, podającymi się za obrońców biednych, to z AUC- partyzantką, która twierdzi, że broni kraju przed komunistami, kończyły się fiaskiem. Prawda jest taka, że wszystkim żołnierzykom w tej grze chodzi o pieniądze z kokainy. Polityka nie interesuje partyzantów, nigdy nie przedstawili jakiekolwiek programu czy wizji na przyszłość kraju. Wszelkie negocjacje kończą się zanim porządnie się zaczną. Partyzanci nie chcą rezygnować ze swoich przywilejów i milionów dolarów z porwań dla okupu czy handlu narkotykami.

Atmosfera w Rio coraz gorętsza. Tysiące tancerek i tancerzy już czeka, by zacząć, by ruszyła pasarela do samba, by rozpoczął się kolejny karnawał. Razem z nimi czekają zniecierpliwieni turyści, którzy jak co roku licznie stawią się by oglądać piękne, półnagie ciała wyginające się przy gorących rytmach samby. Samba de Janeiro!!!

Pytam się ostatnio znajomych co wiedzą o Kubie, i jaką odpowiedź słyszę? : „Oj, że tam komunizm jest, że Castro rządzi, że jest ciepło.” – I tyle. Tylko tyle.

No właśnie, a Kuba to znacznie więcej. Zobaczyłem to co tam się dzieje i jak to wszystko wygląda. I momentami to aż mną telepało, kiedy patrzyłem na idiotyzmy, które w tym kraju obowiązują. No ale po kolei…